Tuesday, August 7, 2007

അവള്‍

ഹൊ.... പത്തര എന്നാണവള്‍ പറഞ്ഞത്... ഇതിപ്പോള്‍ പാതിരാകോഴി കൂവി. അവളെന്തേ വരാത്തത്...? ഇനിയിപ്പോ പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമോ...? അതിരാവിലെ 3 മണിക്ക് ബസ് സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന ബാഗ്ലൂര്‍ വണ്ടിക്ക് ടിക്കറ്റും ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുനതാണ്. ഇനി വെറും രണ്ടു മണിക്കുര്‍ മാത്രം. ഈ കൂരിരുട്ടില്‍ എത്ര സമയമെന്ന് വച്ചാ കാത്തിരിക്കുക...!!

ഹോ... അതാ അവള്‍... കൈയില്‍ ഒരു ബാഗുമായി പതിയെ പതിയെ നടന്നു വരുന്നു... ഹൊ... സമാധാനമായി... ഇരുട്ട് ആയതിനാല്‍ തന്നെ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല... തന്നോടൊപ്പം ഒളിച്ചോടുന്നതിന്റെ സന്തോഷമോ... അതോ വീട്ടുകാരെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോരുന്നതിന്റെ ദു:ഖമോ..... എന്തോ ചോദിക്കാന്‍ ഭാവിച്ച എന്റെ വാ അവള്‍ പൊത്തി. എന്നിട്ട് പോകാം എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ കൈയില്‍ പിടിച്ച് വലിച്ചു.

അടുത്ത് എവിടെയോ പട്ടി കുരക്കുന്ന ശബ്ദം... അമാന്തിച്ചില്ലാ. അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഓടി... ഇരുട്ടിലൂടെ ബസ് സ്റ്റാന്‍ഡിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി. ബസ് സ്റ്റാന്‍ഡിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നാണ് നിന്നത്. അവളെന്റെ പുറകെ തന്നെയുണ്ട്. വഴിവിളക്കുകള്‍ ഉള്ള ആ വഴിയിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞവളോട് പറഞ്ഞു... “വേഗം വാ...” എന്നാല്‍ എന്റെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ലാ എന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു... കാരണം അതവളല്ലാ... അവളുടെ അമ്മയായിരുന്നു...!!

5 comments:

ഉറുമ്പ്‌ /ANT said...

:)

ഇക്കു said...

ഹ്ഹ്ഹ്...
കാലത്തിന്റെ ഓരൊ കാര്യം പറഞാല് അല്ലെ??

സുനീഷ് തോമസ് / SUNISH THOMAS said...

ഇതൊരുമാതിരി.............
എനിക്കിഷ്ടമായില്ല!

josemon vazhayil said...

തന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട്, കാമ്മുകിയുടെ ഫോണ്‍ കോള്‍ കാത്തിരുന്ന് കാത്തിരുന്ന് അവസാനം വിളി വന്നപ്പോള്‍ അത് അവളുടെ അമ്മയായിരുന്നതും... അത് മനസിലാക്കാതെ “പറ ചക്കരെ” എന്ന് പറഞ്ഞതുമായ ഒരു സംഭവമായിരുന്നു ഈ കഥക്ക് പിന്നില്‍...!!

കനല്‍ said...

വേറെ ആരുടെയെങ്കിലും കൂടെ ഇറങ്ങിപോവാന്‍ നിന്ന ആ തള്ളയ്ക്കും ആളുമാറി...തള്ള വേലി ചാടിയാ..മോളു മതിലു ചാടും...
പാവം തള്ള...മോള്‍ക്ക് ഇനിയും ചാന്‍സൂണ്ട് , പക്ഷെ തള്ളയ്ക്കോ?